antropoloxía: cinema

Título orixinal: Inherit the Wind
Ano: 1960
Duración: 122 min.
Xénero: Drama
Sinopse: Notable adaptación da obra de teatro de Jerome Lawrence e Robert E., baseada nun dos máis espectaculares episodios da xurisprudencia norteamericana. En verán de 1925, no estado de Tennessee, un fanático predicador (Claude Akins) levou lostribunales a un novo profesor (Dick York), por explicar en clase a teoría da evolución de Darwin. O xuízo, que tivo unha enorme transcendencia social, converteuse nunha batalla titánica, entre o avogado da defensa (Spencer Tracy) e da acusación (Fredric March, Oso de Prata no Festival de Berlín). Con Gene Kelly. Candidata a catro figuras da Academia norteamericana, nas categorías de mellor actor (Spencer Tracy), mellor fotografía, mellor montaxe e mellor guión adaptado. Elixida mellor película para o público novo en Berlín, en 1960.
Reparto:
Spencer Tracy
Fredric March
Gene Kelly
Florence Eldridge
Dick York
Donna Anderson
Harry Morgan
Elliott Reid
Philip Coolidge
Claude Akins
Paul Hartman
Jimmy Boyd
Noah Beery Jr
Gordon Polk
Ray Teal
Norman Fell
Hope Summers
Renee Godfrey
Montaxe:
Ernest Laszlo
Dirección:
Stanley Kramer
Guión:
Jerome Lawrence
Harold Jacob Smith
Robert E. Lee
Nedrick Young
Jerome Lawrence
Harold Jacob Smith
Robert E. Lee
Nedrick Young
Música:
Ernest Gold
Nominacións:
Oscar. Mellor guión adaptado 1960
Oscar. Mellor actor 1960

ACTIVIDADES:
1.Identifica cada un dos personaxes e a súa postura.
2.Que ton se utiliza para presentar a realidade na película?
3.Con que personaxe te identificas máis?
4.Pódese dar unha situación así na actualidade?
5.Opina sobre o que di a biblia en Xn 1, 1-2,4 e Xos 10. 12-14

Dirección: Stanley Kubrick
Axudante de dirección: Derek Cracknell
Dirección artística: John Hoesli
Produción: Stanley Kubrick
Deseño de produción: Ernest Archer Harry LangeAnthony Masters
Guión: Libreto:Stanley Kubrick Arthur C. Clarke, Argumento:Arthur C. Clarke(novela O Centinela)
Música: Richard Strauss Johann Strauss Jr.Aram Khachaturian György LigetiSon: A. W. Watkins (Supervisión)H. L. Bird (Mestura)Winston Ryder (Edición)
Fotografía: Geoffrey UnsworthJohn Alcott (substituto)
Montaxe: Ray Lovejoy Vestiario: Hardy AmiesEfectos especiais: Douglas Trumbull (Dirección)Wally Veevers (Supervisión)Stanley Kubrick (Deseño)
Reparto: Keir Dullea Gary Lockwood William Sylvester Daniel Richter Leonard Rossiter Margaret Tyzack Robert Beatty Sean Sullivan Douglas Rain
Datos e cifras: País(es) Reino Unido Estados Unidos
Ano: 1968
Xénero: Ciencia Ficción-Surrealismo
Duración 160 minutos (estreno)143 minutos (xeral)

2001 UNHA ODISEA NO ESPAZO
A secuencia inicial do filme inicia coa imaxe da Terra ascendendo sobre a Lúa, mentres que o Sol ascende á súa vez sobre a Terra, todos en aliñación. Neste momento comeza a escoitarse a composición musical "Así falou Zarathustra" de Richard Strauss, a mesma que acompaña, na súa maioría, a primeira parte da película titulada El Amanecer del Hombre.
O filme presenta a vida cotiá dun grupo de primates herbívoros nunha árida sabana onde se lles observa ramoneando en busca de alimento e convivindo pacificamente. Despois un dos membros desta tribo é atacado e morre por un leopardo. Apréciaselles a disputa con outros grupos de primates dunha poza, lugar de bebida, e do espazo vital, pero sen chegar ao contacto físico. Estes temen a escuridade da noite e aos seus depredadores polo que descansan con sono nervioso no fondo dunha pequena cova.
Nun amañecer calquera un dos primates esperta e encontra en fronte do refuxio un monolito negro, un bloque ortoédrico perfecto de varios metros de altura que provoca a alarma no grupo e un primeiro momento de confusión e medo. Ao pouco tempo comproban que é inerte e pouco a pouco pasan simplemente a ignoralo. Ao cabo, un dos simios decátase de como utilizar un óso como ferramenta e arma ao tempo que se observa flashbacks mentais do monolito, este motivou certos cambios na conduta dos primates, deulle certo grao de conciencia sobre os recursos dispoñibles para sobrevivir debido a que agora os monos son capaces de matar animais e comer carne. Á mañá seguinte arrebátanlle o control da poza á outra tribo, matando no proceso o líder dos seus rivais. Exultante coa vitoria, o mono líder lanza o seu óso no aire e realízase un corte coa imaxe dun satélite orbitando no espazo millóns de anos no futuro, cara a 1999.

Interpretacións
A interpretación habitual (que é, ademais, o que se conta na novela), fálanos dunha civilización extraterrestre avanzada que hai uns 4 millóns de anos pasou pola Terra nunha expedición e descubriu vida avanzada non intelixente nalgunhas especies como os primates que posuían o potencial de desenvolver a intelixencia, aínda que a selección natural non podía aseguralo.Así, esta civilización deposita un monolito (TMA-0) nun dos grupos de primates máis avanzados, sementando ou dando un impulso a aparición da intelixencia neles. Á vez enterraron outro monolito na Lúa (TMA-1) e deixaron un terceiro en órbita de Xúpiter, de forma que o TMA-1 servise de aviso (sentinela) no caso de que a semente da intelixencia dese lugar no futuro a unha especie que comezase a exploración espacial. Así, chegado o caso descubriríase o monolito lunar e ao recibir o primeiro raio de sol enviaríase un sinal ao outro monolito nos arredores de Xúpiter, que en si mesma é unha porta estelar, unha porta a corredores interestelares que permiten a comunicación e a viaxe a lugares moi afastados do universo.
Durante a viaxe do Discovery a Júpiter, só o supercomputador HAL 9000 e os tripulantes hibernados coñecen a verdadeira misión: investigar o destino do sinal do TMA-1 nos arredores de Júpiter. Nin David Bowman nin Frank Poole, os tripulantes espertos do Discovery, coñecen a misión e iso implica que HAL 9000 dalgún xeito está a mentir, ocultando información aos humanos, mentres que por outro lado se supón que un computador debe ser perfecto, infalible e que non pode ter ese tipo de comportamentos.É unha dos paradoxos teóricos da intelixencia artificial, que no caso de HAL lle leva a desordes psicolóxicas e nun momento dado lle arrastran nunha fervenza de mentiras e enganos (por outra parte, algo moi habitual en humanos). Dado que os humanos chegan a formularse a desconexión de HAL 9000 e xa que el se considera o único capaz de levar a cabo con éxito a misión (egocentrismo e megalomanía), chega á conclusión de que os humanos están a poñer en risco esta e que son prescindibles, polo que intenta eliminalos a todos. David Bowman aproveita os seus recursos humanos para "vencer" a HAL 9000 e consegue desconectalo, pero queda como único supervivente humano e intenta proseguir a misión de todos os xeitos.
O monolito dos arredores de Xúpiter é unha porta estelar, unha entrada a corredores que conectan puntos distantes do universo. A chegada de David Bowman ao monolito provoca a apertura da porta e David comeza unha viaxe a través destes corredores, que o levan a algún punto do universo onde "vive" a civilización que sementou os monolitos hai 4 millóns de anos. Alí sitúan a David nun ámbito o máis familiar posible, reconstruído a partir de transmisións de televisión da Terra captadas e reenviadas, suponse, durante a exposición do TMA-1 en 1999. David é analizado para ver se a especie ten as capacidades necesarias para dar o seguinte paso na escala da intelixencia e parece que si, co que David é transformado nun novo tipo de vida, máis intelixente e sen as limitacións do corpo físico, o que é simbolizado polo feto humano e finalmente devolto ao ámbito da Terra. Durante a viaxe do Discovery a Júpiter, só ou supercomputador HAL 9000 e vos tripulantes hibernados coñecen a verdadeira misión: investigar ou destino do sinal do TMA-1 nos arredores de Júpiter. Nin David Bowman nin Frank Poole, vos tripulantes espertos do Discovery, coñecen a misión e iso implica que HAL 9000 dalgún xeito está a mentir, ocultando información aos humanos, mentres que por outro lado se supón que un computador debe ser perfecto, infalible e que non pode ter ese tipo de comportamentos.É unha dous paradoxos teóricos dá intelixencia artificial, que non caso de HAL lle leva a desordes psicolóxicas e nun momento dado lle arrastran nunha fervenza de mentiras e enganos (por outra parte, algo moi habitual en humanos). Dado que vos humanos chegan a formularse a desconexión de HAL 9000 e xa que o se considera ou único capaz de levar cabo con éxito a misión (egocentrismo e megalomanía), chega á conclusión de que vos humanos están a poñer en risco esta e que son prescindibles, polo que intenta eliminalos a todos. David Bowman aproveita vos seus recursos humanos para "vencer" a HAL 9000 e consegue desconectalo, pero queda como único supervivente humano e intenta proseguir misión de todos vos xeitos.